Lifestyle bardzo
przypadł mi do gustu, ostatnio z łatwością przychodzi mi pisanie
tego rodzaju artykułów. Dzisiaj na tapetę wezmę choleryczkę,
którą zresztą sama jestem. Z własnego doświadczenia mogę
powiedzieć, że nad charakterem da się pracować. W liceum byłam
chodzącą bombą zegarową – gdy ktoś mnie wyprowadził z
równowagi, od razu wyrzucałam z siebie emocje. Pamiętam, jak na
lekcji chemii, a chodziłam do klasy o profilu
biologiczno-chemicznym, pani profesor przyznała, że sama jest
choleryczką. Po czym dodała, że studia na kierunkach
przyrodniczo-technicznych uczą cierpliwości i pozwalają zapanować
nad temperamentem. Dziś z perspektywy czasu muszę przyznać jej
rację. Studia biotechnologiczne obfitowały w laborki wymagające
dokładności i cierpliwości. Niektóre eksperymenty z chemii
organicznej trwały kilka godzin, najdłużej chyba otrzymywałam
betulinę. Rzeczywiście na studiach nauczyłam się trzymać emocje
na wodzy. Dziś jestem dużo spokojniejszą i bardziej opanowaną
osobą, potrafię postępować dyplomatycznie, co bardzo przydaje się
w mojej pracy w kontakcie z klientami. Nie oznacza to jednak, że
czasem nie działam impulsywnie. Tam, gdzie czają się ogromne
emocje, tam także najbardziej o wybuch. Jak złości się
choleryczka i jak wypracować z nią porozumienie?
 |
| Źródło: Pixabay |
