Może nie wszyscy o
tym wiedzą, ale należę do osób, którym bliskie jest pochodzenie
produktów, które kupuję w sklepie. Nie ma przy tym znaczenia, czy
chodzi o żywność, leki, ubrania czy też kosmetyki. Uważam, że w
miarę możliwości warto wspierać rodzime firmy, ponieważ w ten
sposób sami zapewniamy sobie miejsca pracy. Rolnik dostarcza świeże
owoce i warzywa, ktoś z naszych znajomych pracuje przy ich
przetwórstwie, my zaś zajmujemy się reklamą finalnego wyrobu.
Wszyscy na tym zarabiamy i stwarzamy sami sobie miejsca pracy.
Niestety, od pewnego czasu coraz więcej produktów jest
sprowadzanych z Chin, Bangladeszu, Tajwanu itp. Oczywiście, ma to
swoje zalety, przekłada się na niższe, konkurencyjne ceny. Z
drugiej jednak strony rozwój krajów takich jak Chiny niesie ze sobą
liczne negatywne skutki. Przede wszystkim polskie firmy nie mogą
często konkurować z chińskimi korporacjami, w których maksymalnie
tnie się koszty pracy. Po drugie, coraz bardziej uzależniamy się
od Chin – w sklepie coraz trudniej znaleźć garnek wyprodukowany
na terenie Unii Europejskiej. Jak tak dalej pójdzie, Chiny zaczną
nam stawiać coraz bardziej wyśrubowane warunki, w końcu nie
będziemy mieli własnego przemysłu i będziemy zdani na import.
Jakby tego było mało, jakość chińskich towarów często
pozostawia wiele do życzenia. O ile bluzki czy elektronika raczej
nam nie zaszkodzą, o tyle skażone metalami ciężkimi sztućce,
garnki czy miski mogą już wyrządzić na krzywdę. Podobnie zresztą
wygląda sytuacja z kosmetykami. Niestety, czasem chińskie wyroby
nie spełniają europejskich norm jakościowych, o czym można
przekonać się, gdy sklep informuje o ich wycofaniu i prosi o zwrot
zakupionego towaru.
