Wszystkie moje kobiety. Przebudzenie - Janusz L. Wiśniewski

Po raz pierwszy z twórczością Janusza L. Wiśniewskiego zetknęłam się za sprawą Samotności w sieci. Uwielbiam tę powieść, od jej lektury upłynęło dobrych kilkanaście lat, a ja wciąż pamiętam emocje, jakie towarzyszyły mi podczas czytania.  To chyba najbardziej smutna, a zarazem najbardziej  wzruszająca powieść, z jaką miałam do czynienia.  Podczas lektury na zmianę czułam tę transcendentną energię, jaka towarzyszy zakochaniu, oraz smutek głównych bohaterów. Janusz L. Wiśniewski ma swój własny styl, którego nie sposób podrobić. Na niego w głównej mierze składa się ogromna emocjonalność samego autora. Co tu dużo mówić. Odnoszę wrażenie, że Janusz L. Wiśniewski daje nam, kobietom, niesamowity skarb, a mianowicie wstęp do zakamarków męskiej duszy. Autor woli wydać jedną dobrą książkę raz na kilka lat, niż 8 w ciągu roku, ale słabych i niedorobionych. Na początku czerwca miałam przyjemność uczestniczyć w spotkaniu autorskim z Januszem L. Wiśniewskim, które odbyło się w ramach Opolskich Targów Książki.  To właśnie wówczas pisarz przybliżył nam powieść pt. Wszystkie moje kobiety. Przebudzenie. Na jej premierę czekałam z niecierpliwością. Czy było warto?

Siedem lat później – Dorota Wellman i Janusz L. Wiśniewski

Siedem lat później to książka, którą miałam okazję przeczytać dzięki Kasi:* Jechałyśmy razem pociągiem do Warszawy i to od niej pożyczyłam wywiad Doroty Wellman z Januszem L. Wiśniewskim. Nie wiem, czy gdyby nie Kasia i jej słowa, że ta książka mogłaby mi się spodobać ze względu na obecność wątków nawiązujących do Rosji, sięgnęłabym po Siedem lat później. Choć S@motność w sieci to jedna z moich ulubionych powieści, uwielbiam też jej ekranizację, w której główną rolę kobiecą gra Magdalena Cielecka, to po wywiady sięgam stosunkowo rzadko. Jak oceniam Siedem lat później? Czego Dorota Wellman dowiedziała się od popularnego pisarza? Jaki stosunek ma Janusz L. Wiśniewski do aborcji, eutanazji i homoseksualistów?